Даша Астахова

iлюстратарка, iнтэрсекцыянальная феміністка - пра пераезд у Піцер, адукацыю і фемінізм.

Аўтар артыкула: Даша Ахрамейка
10.06.2019

- Твая мама засмуцілася, што ты адмовілася ад архітэктуры?

 

- Думаю, так. Таму што гэта была яе мара, я маю на ўвазе, яна сама хацела быць архітэктаркай. Але ў цэлым яна мяне падтрымлівае. Яна ведала, што ў мяне душа ляжыць хутчэй да ілюстрацыі, дызайну і анімацыі.

 

Калі мама ў дзяцінстве падарыла набор для малявання, я засмуцілася, хацела тады мяккую цацку. Усё дзяцінства я малявала, рознае прыдумляла, вельмі любіла размалёўкі. А потым пачалося. У класе 8-м я пачала мэтанакіравана маляваць. У 9 класе я завяла паблік ў вк, які да гэтага часу існуе, але цяпер туды рэдка нешта выкладваю. На дадзены момант нацэлена на беханс, ну і вяду профіль у інстаграме з малюнкамі.

Я рада, што пачала і рада, што не спынілася. Не магу ўявіць, чым бы цяпер займалася, калі б не гэта. Вось зараз раблю ўсякія штукі ў ілюстратары, вучу праграмы па анімацыі. Гляджу відэа-ўрокі, спрабую сама разбірацца ва ўсім.

Вельмі цікава цяпер спрабаваць новае, мерч выпускаць, анімацыю рабіць, ствараць дызайн, было б крута пазнаёміцца з многімі ілюстратар_камі.

 Ілюстратар_кі, якіх раіць Даша

un.yvo

ulyana_cheerful

loukoumh

melekzertal

cactuswax

vikapica

katyadorokhina

alvinfail

msmollym

 

А лепш за ўсё зайсці да мяне ў інстык і глянуць падпіскі, таму што таленавітых і класных персон супер шмат і ў спіс яны не змесцяцца!

Вышэйшая адукацыя ў Піцеры

 

Дзе?

 

Наогул, я цэлы год рыхтавалася да паступлення на архітэктуру ў “Рэпенку”. Але калі я паехала на дзень адчыненых дзвярэй, я зразумела, што гэта не мой узровень і яшчэ я зразумела, што я не хачу гэтым займацца і, нарэшце, сказала маме пра гэта. Яна паставілася да гэтага з разуменнем, і я пачала шукаць ВНУ, дзе будуць выкладаць графічны дызайн і анімацыю. Адным з першых быў мой універ - Санкт-Пецярбургскі дзяржаўны універсітэт прамысловы тэхналогій і дызайну. (СПбУПТД).

 

Экзамен

 

Я скончыла каледж і праз тыдзень мне трэба было ехаць у Піцер. Практычна без падрыхтоўкі я паехала туды паступаць. На першым этапе трэба было паказаць партфоліо. Спачатку 800 чалавек падавалі дакументы, пасля партфоліо з іх засталося 400. Я вельмі перажывала, але прайшла.

 

Потым я заваліла экзамен па кампазіцыі, але добра здала малюнак, жывапіс, гісторыю мастацтваў і рускую мову. Потым быў экзамен па літаратуры, да якога я наогул не рыхтавалася і атрымала 2 балы з 100. На той момант я падумала, што ўсе гады падрыхтоўкі да ўнівера прайшлі ў пустую і пара збіраць рэчы назад у Менск. Але мая мама даведалася, што можна пару экзаменаў пераздаць. Я пераздала кампазіцыю і літаратуру, атрымала добрыя балы. І паступіла.

 

Калі я даведалася, што паступіла, я проста не зразумела. “Пачакайце, вось гэта я цяпер ўзяла і паступіла? Гэта значыць я праз месяц пераязджаю ў іншую краіну жыць?" Я, напэўна, толькі ў снежні ўсвядоміла, што цяпер жыву ў Піцеры.


 

Факультэт

 

Факультэт "графічны дызайн і мультымедыя". Ён накіраваны на рэкламу ў Інтэрнэце, відэаролікі, анімацыя напэўна таксама будзе. Вучыцца 4 гады.

 

Зараз вывучаем ілюстратар, увядзенне ў прафесію, шмат займаемся прапедэўтыкай (ствараем кампазіцыі з паперы, вывучаем прыёмы)

 

- Ёсць прадметы аддаленыя ад спецыяльнасці?

 

 - Ну, вось была гісторыя Расеі.

 

 - Жывапіс, малюнак, кампазіцыя акадэмічныя?

 

- Хутчэй не. Тут яны больш накіраваны на маляўнічасць, на тое, як ты адчуваеш гэта. На малюнку ўсё тыя ж гіпсавыя галовы, але тэхніка выканання бліжэй да вольнай. (прыклады работ?)

 

Чаму не Менск?


 

- Я не хацела паступаць у Мінскія ВНУ. Я ведала, што будзе тое ж самае, што ў каледжы, саўковыя выкладчыкі, аднатыпныя заданні і насцярожанасць да новых фішак.

 

 Чаму Піцер?

 

- Я даўно хацела туды, мне падабаецца горад. Я думала пра Маскву, даведалася пра НДУВШЭ, там вельмі крута, але ў мяне не было 6000 даляраў у год. І потым яшчэ зразумела, што Масква занадта хуткая для мяне, там усё занадта інтэнсіўна круціцца.

 

А калі б не паступіла ў Піцер?

 

- Мамін варыянт быў БНТУ, але я катэгарычна не хацела. У Акадэмію мастацтваў я таксама не пайшла б, там усё вельмі акадэмічнае, мне хацелася вывучаць сучасныя тэхналогіі. Таму нават не ведаю, можа нейкія курсы па дызайне або анімацыі.

 

Пра планы

 

Напэўна не хачу вяртацца ў Мінск, таму што не вельмі бачу развіццё ў сваёй прафесіі тут. Я калі прыязджаю дадому, прагляджаю на нашу рэкламу, ёсць і добрыя ідэі, але ёсць і не вельмі крутыя штукі. Думаю праз нейкі час, калі збяру партфоліо, паспрабую сябе ў дызайн студыі. Фірмовы стыль, постэры, афішы, макапы, анімацыйныя ролікі, усё цікава. Яшчэ хачу пашырыць сваю аўдыторыю на беханс і інстаграм, трэба працягваць развіваць гэтыя пляцоўкі.

Фемінізм

 

- Ты раней часам яскрава пісала ў Instagram пра фемінізм. Мне здаецца ці цяпер ты перастала гэта рабіць?

 

​- Цяпер для мяне гэта перастала быць чымсьці дзіўным, ды і на актывізм вельмі шмат сіл трэба. Але хоць я і практычна нічога не пішу, пастаянна чытаю артыкулы, глядзі відэа і з кожным днём даведваюся і разумею больш аб гэтай тэме.

- Мы ж самі фарміруем наш круг зносін, і калі я пераехала ў Піцер, я выйшла са сваёй бурбалкі камфорту і сустрэла шмат новых персон з вельмі рознымі поглядамі.

Усе актыўныя феміністкі, за якімі сачу і з якімі маю зносіны, распавядаюць, што ёсць не толькі светлы бок гэтага актывізму, дзе ты нясеш новыя веды людзям, але яшчэ і цёмны бок, дзе табе пішуць разгневаныя людзі і спрабуюць абразіць, выкрыць у крывадушнасці або пачынаюць прамым тэстам пагражаць.

- Табе сэксізм перашкаджаў калі-небудзь у працы ці вучобе?

 

​- У вучобе часта чую сэксісцкія выказванні мужчын-выкладчыкаў у адрас студэнтак, прамым тэкстам або намёкамі, якія называюць нас дурнымі, упрыгожваннем калектыву, погляды на студэнтак, двухсэнсоўныя жартачкі або фразы па тыпу "навошта вам вучоба, галоўнае ўдала выйсці замуж і нараджаць дзетак" не асоба прышпільваюць.

- Аднойчы я пазнаёмілася з хлопцам у тэндэры, мы пачалі мець зносіны і ў канцы размовы я папярэджвала, што я феміністка, таму што гэта часта людзей не прышпільвае з-за няслушнага прадстаўлення і памылак.

      Ён адказаў:

   - Калі ты нармальная феміністка то ок, але вось калі ты ногі не голіш... Ты

голіш ногі?

   - Не.

   - Такое трэба ў профілі Tinder пісаць, ды ты наогул нікога не знойдзеш... і гэтак далей.

 

      Я магу зразумець людзей, якія выраслі ў СССР, з іншымі поглядамі, устаноўкамі і цяжкасцямі з пошукам інфармацыі, але я не магу зразумець, калі людзі нашага ўзросту ставяцца да гэтага негатыўна. У нас жа столькі крыніц для пошуку інфармацыі, для асваення новага мыслення, развіцця саміх сябе.

- Ты плаціш за сябе ў кавярні?

 

 - Так.

 

 - Заўсёды?

 

   - Ага. Гэта было яшчэ да майго фемінізму. Ну часам ёсць арганічныя сітуацыі для гэтага, часам па-сяброўску можна заплаціць адзін за аднаго, або на спатканні. Але гэта ні ў якім выпадку не абавязак.

- Наогул павярхоўна здаецца, што ўсё ўжо нармальна, жанчыны маюць усе правы, як многія крычаць на кожным куце, але калі капнуць трошкі глыбей, то мы бачым усе гэтыя пераследы, згвалтаванні, у некаторых краінах жанчынам адсякаюць рукі за здраду, няроўныя заробкі, харасмент, булінг. У Расіі, напрыклад, да гэтага часу няма крымінальнай адказнасці за хатні гвалт. Таму ўсё ж такі не, яшчэ шмат працы нам трэба будзе, права на сваё цела, напрыклад, мы яшчэ не адваявалі.

- А ты з мамай размаўляеш пра гэта?

 

- Яна сама па сабе вельмі моцная жанчына. Я спрабавала з ёй гаварыць пра гэта і яна як бы “за”. Але вось валасы на целе яна не прымае, рэзкія выказванні з нагоды жаночых правоў ёй таксама не вельмі падабаюцца. Зараз я ўжо не размаўляю з ёй на гэтыя тэмы асабліва, тут і мае і яе нервы марнаваць не хочацца. Я не навязваю сваё меркаванне, прыемна вядома, калі цябе персона падтрымлівае і хоча даведацца больш, але калі камусьці гэта не цікава, я не стану пераконваць.

- Можа ў цябе ёсць парады? Калі ў Менску хтосьці пачынае гэтым цікавіцца, што трэба рабіць?

 

​- Раней я негатыўна ставілася да фемінізму, таму што не разумела. А потым пачала глядзець відэа nixelpixel, як і многія мае знаёмыя феміністкі і про-феміністы, адно за адным і гэта стала адпраўной кропкай.

Прыкольна пачытаць розныя артыкулы, вось у нас, напрыклад, ёсць мінскі вэб-часопіс MAKE OUT, можна ў інстаграме падпісацца на розных актывістак, якія вельмі часта пішуць цікавыя і важныя пасады:

 

lashden

ekaterinaxii 

olya.cass

ochen.panda

_comrade

nixelpixel

sham.ray

go.sakhorova 

miliyollie

Больше рисуночков